[ اَ مَ ] (اِخ) ابن خلیل. از امرای عصر معتصم عباسی که در زمرهٔ برخی دیگر از امرا از افشین و اسباش برنجیده و دل بر خلافت عباس بن مأمون قرار داد و همگی مقید و مقتول گشتند. رجوع بحبط ج ۱ ص ۲۹۱ شود.