معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن حمیس بن عامربن
منیح مکنی به ابوجعفر و معروف به ابن منیح.
از علماء طلیطله. او از بزرگان هندسه و نجوم
و طب است و در ادبیات و شعر نیز ماهر بود و
در طلیطله علم آموخت و در حساب و
هندسه و هیئت افلاک و نجوم بارع گردید و
مردمان از وی استفادات علمیه میکردند و هم
در آن شهر بشب چهارشنبه سه شب به آخر
رجب مانده سال ۴۵۴ هـ . ق. وفات یافت.