[ اَ مَ ] (اِخ) ابن حسن بن علی الکلاعی البلشی المالقی مکنی به ابوجعفر زیات. او را در نحو ید طولی بود و علم از ابوعلی بن ابی الأحوص و ابوجعفربن البطاع و ابن الصایغ و ابن ابی الربیع فراگرفت. او راست: کتاب وصف نفائس اللآلی و وصف عرائس المعالی در نحو. کتاب قاعدة البیان و ضابطة اللسان در عربیت. کتاب لذّة السمع فی القراآت السبع. کتاب شرف المهارق فی اختصار المشارق و جز آن. مولد وی به بلش بسال ۶۵۰ هـ . ق. و وفات هم بدانجا در شوال سال ۷۲۸ بود. و قطعهٔ ذیل از اوست: یقال خصال اهل العلم الف و من جمع الخصال الألف سادا و یجمعها الصلاح فمن تعدّی مذاهبه فقد جمع الفسادا. و رجوع به احمدبن حسن مالَقی...شود.