[ اَ مَ ] (اِخ) ابن حامدبن محمدبن عبداللََّه بن علی بن محمودبن هبةاللََّه آلُه ملقب بعزیزالدین و مکنی به ابونصر مستوفی عم عماد کاتب اصفهانی از رجال دولت سلجوقی. تولد او در اصفهان به سال ۴۲۷ هـ . ق. او در آخر عمر خزانه دار سلطان محمودبن محمدبن ملکشاه بود و چون دختر سنجربن ملکشاه در حبالهٔ سلطان محمود بود و نزد او وفات یافت سنجر خواهر و نفایسی که همراه دختر فرستاده بود از محمود مطالبه میکرد و محمود منکر بود در این هنگام از ترس اینکه احمدبن حامد صاحب ترجمه برخلاف او شهادت دهد او را دستگیر کرده از بغداد بتکریت فرستاد و در آنجا او را بقتل رسانید (۵۲۵ هـ . ق.). رجوع به ابن خلکان ج ۱ ص ۶۴ شود. و قفطی در تاریخ الحکماء گوید: حکیم ابوالحکم عبداللََّه بن مظفر مغربی صحبت او [ یعنی صاحب ترجمه را ] اختیار کرد و وی او را بطبابت بیمارستانی که در عسکر سلطانی بر چهل شتر حمل میشد، منصوب کرد. رجوع به تاریخ الحکماء ص ۴۰۵ و رجوع به ابونصر احمدبن حامد... شود.