[ اَ مَ ] (اِخ) ابن بشربن علی التجیبی معروف به ابن الأغبس. حمیدی ذکر او آورده و گوید وفات وی به سال ۳۲۶ هـ . ق. بود. او فقیهی بمذهب شافعیست مائل بحدیث و عالم بکتب قرآن و در همه علومی که وی داشت از عربیت و تفسیر و لغت و قرائت متقن و استوار بود و لغت عربیّه را از برداشت و کثیرالرّوایة و در کتابت کتب نیکو خط و ضبط بود و از عجلی و خشنی و ابن الغازی اخذ ادب کرده بود.