معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن اعثم کوفی. اخباری
مورّخ. مکنی به ابومحمد. وی شیعی است و
یاقوت گوید او نزد اصحاب حدیث ضعیف
بشمار است. او راست: کتاب المألوف و کتاب
الفتوح معروف. و در آن اخبار ایام تا زمان
رشید خلیفه آورده و کتاب التاریخ که
خبرهای زمان را از ابتداء خلافت مأمون تا
آخر عهد مقتدر ذکر کرده است و محتمل است
که این کتاب اخیر ذیل کتاب اول باشد و من
هر دو را دیده ام و ابوعلی حسین بن احمد
سلامی بیهقی قطعهٔ ذیل ابن اعثم را برای من
انشاد کرد:
اذا اعتذر الصدیق الیک یوماً
من التقصیر عذر اخ مقر
فصنه عن جفائک و ارض عنه
فانّ الصفح شیمة کلّ حر.
و رجوع به ابن اعثم و حبط، ج ۲ ص ۴۱۶ و
معجم الأدباء یاقوت ج ۱ ص ۳۷۹ شود.