[ اَ مَ ] (اِخ) ابن ادریس صنهاجی قرافی مالکی. کنیت وی ابوالعباس و لقب او شهاب الدین است. وی از فقهاء مذهب مالکی بود و صاحب کشف الظنون که ظاهراً در هفت جای از کتاب خود از وی نام میبرد در شش جا او را مالکی و در یک جا (ج ۲ ص ۲۴۳ چ ۱ اسلامبول) شافعی گفته و تألیفی نیز به نام قواعد فی فروع الشافعیه به او نسبت میدهد. سال وفات او را نیز در شش مورد ذکر کرده است، در دو موضع یعنی در کتاب استبصار فیما یدرک بالابصار و انوار البروق فی انواع الفروق سنه ۶۸۲ هـ . ق. و چهار محل دیگر سنه ۶۸۴ هـ . ق. آورده است و او راست: ۱ - الاجوبة الفاخره عن الاسئلة القاصره دارای چند باب در رد یهود و نصاری. ۲ -الاحکام فی تمییز الفتوی عن الاحکام. و این ردّی است بر مخالفین خویش در امر فرق میان حکم و فتوی. ۳ -استبصار فیما یدرک بالابصار و آن شامل ۵۰ مسئله است. ۴ - انوار البروق فی انواع الفروق و آن کتاب بزرگی است حاوی ۵۴۰ مسئلهٔ فقهی. ۵ - تنقیح الفصول فی الاصول و آن جمع کتاب محصول با کتاب افاده عبدالوهاب مالکی است بر بیست باب و صد فصل و گویند شرحی نیز بر آن دارد و مولی حلولو را نیز بر تنقیح شرحی است. ۶ -ذخیرة فی فروع المالکیه. ۷ -قواعد فی فروع الشافعیة. ۸ - شرح بر محصل فخرالدین محمدبن عمر رازی. رجوع به ص ۵۰ و ۵۷ و ۹۱ و ۱۶۲ و ۳۴۱ و ۵۲۹ ج ۱ و ص ۲۴۳ ج ۲ کشف الظنون چ ۱ اسلامبول و روضات الجنات ص ۹۱ شود.