[ اَ مَ ] (اِخ) ابن ابی بکر نسفی. مشهور بقعود. او در بسیاری از فنون بارع بوده است و منظومه ای در نحو و منظومه ای در علل و زحافات عروضیه کرده است و بمصر میزیسته و وفات او در ۱۰۰۷ هـ . ق. بوده است. او راست: فی خد من احببته شامة ما الند فی نکهته ندها والعنبر الرطب غداً قائلاً لا تدعنی الابیا عبدها.