معنی و تعریف
[ سُ قُ ] (اِخ) یکی از غلامان
ترک ملک شاه که در حلب از جانب تتش
حکومت داشت (۴۷۸-۴۸۷ هـ .ق .)، و در
آخر کار بر تتش قیام کرد و اسیر شد. و او پدر
اتابک عمادالدین زنگی سرسلسلهٔ اتابکان
موصل و حلب است. و نام کامل او
قسیم الدوله ابوسعید حاجب آق سنقربن
عبداللََّه است. || نام یکی از امراء معروف
عصر سلاجقه که با اهل صلیب جنگهای
بزرگ داده و در ۵۲۰ هـ .ق .فدائیان مقتول
گردیده است. || نام چند تن دیگر از
امرای سلجوقیان و غیرهم.