معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن ابی بکربن احمد
یمنی. وی به سال ۱۰۱۹ هـ . ق. در تریم متولد
شد و پس از فرا گرفتن ادب و فقه از مشایخ
یمن اخذ تصوف کرد، آنگاه بهندوستان شد و
جاه و مرتبتی بزرگ یافت و بعربستان
بازگشت و در موطن خود تریم به سال ۱۰۵۷
هـ . ق. درگذشت.