[ اَ مَ ] (اِخ) ابن ابراهیم نحاس دمشقی مکنی به ابوالعباس و ملقب بمحی الدین شافعی. متوفی شهیداً سنهٔ ۸۱۴ هـ . ق. او راست: تنبیه الغافلین عن اعمال الجاهلین و تحذیر السالکین من افعال الهالکین. و مشارع فی شارع الأوراق. و حاشیه ای بر حاشیهٔ سیّد شریف بر تجرید و بیان الغنم فی الورد الاعظم.