[ اَ مَ ] (اِخ) ابن ابراهیم بن ایوب مسوحی مکنی به ابوعلی. او از اجلهٔ مشایخ و ظراف و متوکلین (؟) بغداد بود و با سری سقطی و جز او صحبت داشته و از سری حسن مسوحی روایت کند و گفته اند که وی حج کردی با پیراهنی و ردائی و نعلینی، بی آنکه رکوه یا کوزه ای بردارد مگر کوزه ای بلورین که در آن سیبی شامی نهادی و بوئیدی. رجوع شود بصفة الصفوة جزو دوم ص ۲۴۰ و نفحات الانس چ هند ص ۶۲.