[ اَ مَ ] (اِخ) نامی از نامهای رسول صلوات اللََّه علیه:{/B مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اِسْمُهُ أَحْمَدُ. ۲۱-۲۷۶۱:۶/}(قرآن ۶۱/۶). قال (ص): انا فی السماء اَحمَد و فی الارض محمد. گفت جز خواجهٔ مؤیّدرای احمد مرسل و رسول خدای.نظامی. تختهٔ اول که الف نقش بست بر در محجوبهٔ احمد نشست.نظامی. نام احمد نام جمله انبیاست چونکه صد آمد نود هم پیش ماست. مولوی. احمد ار بگشاید آن پرّ جلیل تا ابد مدهوش ماند جبرئیل.مولوی.
و گویند از پیش کس این نام نداشته است و حرمت حضرت او را در زمان وی و مدتی دراز پس از رحلت او صلوات اللََّه علیه کس را این نام ندادند. لیکن سپس این اسم متداول و شایع گشت.