[ اِ نِ بِ هِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) احسان کلی و تمام: جانب میخانه رو، بگذر ز مسجد کاندرو گر بیامرزندت احسان بهشتت می کنند. محمدسعید اشرف (از بهار عجم).
متن و حاشیه از لغت نامه های تألیف هند نقل شده است و با ذوق سلیم ایرانی وفق نمیدهد.