[ اِ دَلْ حُ نَ یَ یْ ] (ع اِ مرکب) یکی از دو نیکوئی. یکی از دو نیکی: که از احدی الحسنیین خالی نباشد. (گلستان). مالک بن سنان گفت: یا رسول اللََّه بخدا سوگند که ما در میان احدی الحسنیینیم که آن ظفر است یا شهادت و هر دو صورت مطلوب و مرغوب ماست. (روضةالصفا).