[ اَ دَ ] (ع ص) مردی که یک دوش وی افراخته تر باشد از دیگر. (منتهی الارب). آنکه یک دوشش افراشته تر باشد از دیگر. (تاج المصادر) (زوزنی). یک دوش بالیده. (مهذب الاسماء). || مردی که کتف و گردن وی بسوی سینه بیرون آمده باشد. (منتهی الارب). || مرد کژگردن. گردن کج. || یک خایه. || بر یک جانب راه رونده. || چپه دست. آنکه با دست چپ بهتر و بیشتر کار کند. ج، حُدل. (منتهی الارب).