[ اِ ] (ع مص) اِحدار ثوب؛ ریشهٔ جامه اندرون کرده دوختن. (منتهی الارب). || جامه را دامن کردن. || آماس کردن اندام از زخم چوب. (منتهی الارب). || آماسانیدن (از بسیار زدن). آماهانیدن. || برتافتن ریشهٔ جامه چنانکه در گلیمها کنند. || فرودآوردن. فروفرستادن.