[ اِ قَ ] (ع مص) اِحاقت. احاطه کردن به. || احاق اللََّه بمکرهم؛ فرودآورد خدای بر آنان مکرشان را: همگنان را به احاقت مکر و اذاقت غدر خویش منکوب و منحوب گردانید. (ترجمهٔ تاریخ یمینی).