معنی و تعریف
[ ] (اِخ) (مالک) پسر یوثام پادشاه
یازدهمین یهودا بود که در ۲۰ سالگی و یا ۲۵
سالگی بتخت جلوس و از سال ۷۴۱ تا ۷۲۵
ق. م. سلطنت کرد و در پرستش اصنام و
نکوهش خدا معروف و بسیاری از نبوتهای
اشعیا دربارهٔ او گفته شده. او فرزندان خود را
برای بُتها از آتش گذرانید و بُتهای سُریانی را
به اورشلیم داخل کرد و وضع هیکل را بر وفق
وضع سریانیان تغییر داد. (قاموس کتاب
مقدس).