[ اَ هَ رَ/رِ ] (اِ) بوتهٔ پرخاری باشد که چون بجامه رسد بچسبد و بدشواری از آن جدا شود و بهندی آن را خنچره (چتحره) گویند. (برهان قاطع) (جهانگیری) (شعوری).