معنی و تعریف
[ اَ جَ لا ] (اِخ) کوهی است در مشرق
ذات الأصاد، از سرزمین شربّة.
|| ابن سکیت گفته: سه پشته است واقع
در مبدأةالنعم ثعل، در کنار جریب که به ثُعل
می پیوندد و آن چراگاهی است معروف.
|| اصمعی گوید: بلادی است خوش و
نیکو که در آنها حلی و صِلیان میروید.
|| پشته ای است در اعلای نجد.
|| و گفته اند موضعی است در طریق
بصره به مکّه. (معجم البلدان).