معنی و تعریف
[ اَ دَ ] (ع ص) نعت است از جدع.
(منتهی الارب). گوش یا بینی یا لب بریده.
(زوزنی). گوش بریده. (تاج المصادر).
بینی بریده. (تاج المصادر). بریده بینی: انفک
منک و ان کان اجدع. || دست بریده.
|| لب بریده. (تاج المصادر)
(منتهی الارب). مؤنث: جَدْعاء. ج، جُدع.