(اِ مرکب) جائی که آفتاب بر آن تابد. بَرآفتاب. آفتاب گاه. مشراق. مشرقه. بتو. مقابل نَسا، نَسار، نَسَر: در موسم زمستان سعدی دو چیز خواهد با رویْ آفتابی در آفتاب روئی .سعدی.
|| ( (ص مرکب) با روئی چون آفتاب. با صورتی سخت جمیل.