[ اِ ءَ ] (ع مص) آوردن. بیاوردن. || مضطر گردانیدن. مُلْجَأ گردانیدن. (تاج المصادر). - امثال:
شرّ ما یجیئک الی مخّة عرقوب
؛ المعنی: ما الجأک الیها الاّ شرّ، ای فقر و فاقة و ذلک لانّ العرقوب لامخّ له و انما یحوج الیه من لایقدر علی شی ء. یضرب للمضطر جدّا. (منتهی الارب). || اجاء النعل؛ پیوند کرد کفش را یا به دوال دوخت آن را. (منتهی الارب).