معنی و تعریف
[ خُ / خَ / خِ ] (اِ) غله ای است که آن
را به هندی ارهر گویند. (فرهنگ جهانگیری)
(فرهنگ شعوری). نام نوعی از غله است و
نان از آن پزند. (برهان قاطع) (غیاث اللغات)
(آنندراج) (انجمن آرای ناصری). اسم حبی از
حبوب مأکوله است. (فهرست مخزن
الادویه):
میخوری تو گرچه الوان نعمت اندر خوان کس
نان شاخل بهتر آید گر خوری بر خوان خویش.
خاقانی (از فرهنگ جهانگیری).
و رجوع به شاخول شود.