[ اِ عَ شَ ری یَ ] (ع ص نسبی، اِ مرکب) فرقهٔ بزرگ شیعه که قائل به امامت ائمهٔ اثناعشر و غیبت امام المهدی دوازدهمین ائمه باشند. شیعهٔ دوازده امامی. جعفری. || بیوت اثناعشریه؛ تقسیم هربرج است بر دوازده قسمت و انتساب هر قسمت بکوکبی و آن را بفارسی دوازده بهر گویند. توضیح آنکه زائجهٔ فلکی را دوازده خانه است که هر یک منتسب به اموری و دلیل بر مقصدی است و بروج در این خانه ها جای گیرند و این تقسیم دوازده گانه از حیث سعادت و نحوست و تذکیر و تأنیث است. (احکام نجوم).