[ اَ ] (ع اِ) جِ ثَقَل و ثِقل. بارهای گران. (منتهی الارب). گرانیها. بارها. اسباب. امتعه. || اشیاء نفیسه: ثقل آن احمال و حمل آن اثقال از پشت بینداخت. (ترجمهٔ تاریخ یمینی). از رحال و اثقال او مبلغی تلف شد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی). رجّالهٔ طوس را بر ایشان آغالیم تا شبها بر حواشی لشکر شبیخون می برند و مواشی و اسباب ایشان می ربایند و رحال و اثقال ایشان غارت میکنند. (ترجمهٔ تاریخ یمینی). او را بشکست و اموال و رحال و اثقال او برگرفت. (ترجمهٔ تاریخ یمینی). امیر ناصرالدین در تحمل تکالیف آن اثقال و مقاسات شداید آن اشغال بوجهی مصابرت و مثابرت نمود که قوت بشریت از آن قاصر باشد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی).
- اثقال الارض؛ گنج های زمین و جسد مردمان. قوله تعالی: {/Bوَ أَخْرَجَتِ اَلْأَرْضُ أَثْقََالَهََا.۱-۴۹۹:۲/} (قرآن ۹۹/۲).
- احمال و اثقال؛ از اتباع است.
|| رختهای مسافر. حشم مسافر.