اثرة - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

اثرة18711

معنی و تعریف

[ اُ رَ ] (ع مص) نقل کردن سخن. روایت کردن سخن. (منتهی الارب). || برگزیدن برای خود چیزهای نیکو را نه برای یاران خود.

لینک ها و اشتراک گذاری

اثرة

شماره: 18711

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اُ رَ ] (ع مص) نقل کردن سخن. روایت کردن سخن. (منتهی الارب). || برگزیدن برای خود چیزهای نیکو را نه برای یاران خود.