[ اَ ] (ع مص) جزا دادن بگناه. (زوزنی). بزه شمردن بر کسی و جزا دادن بگناه. (تاج المصادر بیهقی): اثمه اللََّه فی کذا اَثما و اثاما؛ گناهکار شمارد او را خدای در این کار. (منتهی الارب). || (اِ) پاداش بدی و گناهکار. (منتهی الارب). عقوبت. (مهذب الأسماء). عذاب. شکنجه.