معنی و تعریف
[ اِ یِ ] (اِخ) نام نُه تن از پاپهای
مسیحی:
اتین اول، پاپ از سال ۲۵۴ تا ۲۵۷ م. ذکران
وی دوم اوت است.
اتین دوم، از سال ۷۵۲ تا ۷۵۷ م. پاپ بوده
و از پپن لوبرف، متحد خویش در جنگ
برعلیه استولف ، اگزارکاتِ راون را، که
منبع قدرت دنیوی پاپ ها گردید، دریافت
کرد.
اتین سوم، از سال ۷۶۸ تا ۷۷۲ م. پاپ بود.
اتین چهارم، از سال ۸۱۶ تا ۸۱۷ م. مقام
پاپی داشت.
اتین پنجم، از سال ۸۸۵ تا ۸۹۱ م. پاپ بود
و به کثرت احسان مشهور است.
اتین ششم، از ۸۹۶ تا ۸۹۷ م. پاپ بود و او
را بخبه بکشتند.
اتین هفتم، از ۹۲۹ تا ۹۳۱ م. پاپ بود.
اتین هشتم، از ۹۳۹ تا ۹۴۲ م. سمت پاپی
داشت.
اتین نهم، از ۱۰۵۷ تا ۱۰۵۸ م. پاپ بود.