[ اُ تُ ] (اِخ) (دُ نوردهایم) یکی از سلاطین ساکسنی. او در اول از جانب «آنیس» مادر وصیّ هانری چهارم امپراطور آلمان به حکومت باویر منصوب شد (در ۱۰۵۶ م.) سپس در سال ۱۰۶۲ بر او عصیان ورزید و امپراطوری آلمان را ضبط کرد و آنگاه که هانری بسن رشد رسید او را از حکومت باویر نیز عزل کرد و سپس مصالحه ای مابین آنان رفت و بمقام وکالت امپراطوری در ساکس معین شد و آنگاه که امپراطوری به رودلف رسید بار دیگر اُتُن طغیان آغاز کرد (۱۰۸۰ م.) و در جنگی مغلوب و مقتول شد.