[ اَ ] (ع اِ) جِ تَلّ، بمعنی توده های خاک و توده های ریگ و پشته. (منتهی الارب): ای روز چه روزی تو بدین زینت و این زیب کز زینت و زیب تو دگر شد همه اتلال. فرخی.
|| جِ تَل، بمعنی بالش. (منتهی الارب).