[ اُ ] (ع اِ) شاگرد شحنه. (مهذب الأسماء). چاکر شحنه. شاگرد سلطان که بی وظیفه همراه باشد. || سرهنگ زاده. || غلام کوچک. پسر خرد. کودک رسیدهٔ ببلوغ. || پیادهٔ کوتوال. || چاووش. و او سیاه نپوشد. رجوع به سیاه پوش شود.