[ اِتْ تِ ] (ع) آرمیدن. (منتهی الارب). آسایش کردن. تن آسانی گزیدن. بناز زیستن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). بناز و تنعُم زیستن. || قرار گرفتن. (منتهی الارب).