معنی و تعریف
[ اَ بَ نِ لُ رِ ] (اِخ) (لر
بزرگ) یا امرای هزاراسپی. سلسله ای از
امرای لرستان که از ۵۴۳ تا ۷۴۰ هـ . ق. بدانجا
حکومت کرده اند. مؤسس این سلسله
ابوطاهر است که او را اتابک سلغری برای
رفع طغیان لر بزرگ در سال ۵۴۳ هـ . ق. به این
ناحیه فرستاد. اباقاخان مغول بعدها حکومت
خوزستان را نیز بضمیمهٔ ولایت اصلی لر
بزرگ به اتابکان لر واگذاشت و یکی از ایشان
یعنی افراسیاب پس از مرگ ارغون خان
اصفهان را محاصره کرد ولی بزودی سرکوب
شد. سلسلهٔ کم اهمیت اتابکان لرستان تا سال
۷۴۰ هـ . ق. دوام داشت و بسیاری از سنوات
راجع بسلطنت ایشان تحقیقی نیست. پایتخت
این امرا در شهر ایدج بود و یوسف شاه ثانی از
این سلسله شوشتر و بصره را نیز گرفته. غیر از
این سلسله یک سلسلهٔ کوچک دیگری از
اتابکان نیز در ناحیهٔ لر کوچک حکومت
می کرده و از اوایل قرن هفتم تا قرن دهم در
آن ناحیه باقی بوده اند.
zzz