معنی و تعریف
[ اَ بَ نِ دِ مَ ] (اِخ) یا
آل بوری (۴۹۷ -۵۴۹ هـ . ق.). طغتکین از
جمله رؤسای لشکری سلجوقیان که به مقام
اتابکی بعض شاهزادگان این خاندان رسیده و
مدتی نیز خود زمام امور را بدست گرفته بود
یکی از ممالیکی است که سلطان تتش او را
آزاد کرد و پس از سال ۴۸۸ هـ . ق. به اتابکی
پسر وی دقاق در دمشق گماشته شد، طغتکین
بعد از مردن دقاق حکومت او را تصرف کرد و
مؤسس سلسلهٔ اتابکان بوری گردید. رجوع
به طبقات سلاطین اسلام تألیف لین پول
ترجمهٔ عباس اقبال صص ۱۴۲ -۱۴۳ شود.