معنی و تعریف
[ اَ بَ نِ اَ بِ ] (اِخ) یا امرای
بکتکینی. (۵۳۹ -۶۳۰ هـ . ق). در سال ۵۳۹
هـ . ق. عمادالدین زنگی یکی از سران لشکری
ترک خود را که زین الدین علی کوچک بن
بکتکین نام داشت بنیابت حکومت موصل
فرستاد و در ۵۴۴ هـ . ق. سنجار و کمی بعد
حران و تکریت و اربل و غیره را نیز ضمیمهٔ
حوزهٔ حکومتی او کرد. چون زین الدین ۵۶۳
هـ . ق. در اربل وفات کرد پسر ارشدش
مظفرالدین کوکبوری به حران گریخت و اربل
بپسر صغیرش زین الدین یوسف رسید و امیر
مجاهدالدین قایماز از این طفل قیمومت
می کرد یوسف در سال ۵۸۶ هـ . ق. بمرد و
صلاح الدین ایوبی که در این تاریخ بر الجزیره
و شام استیلای کلی داشت مظفرالدین
کوکبوری را بعنوان برادرخوانده بحکومت
اربل و شهرزور فرستاد ولی قلمرو اصلی
کوکبوری یعنی حران و رها و سمیساط را به
برادرزادهٔ خود تقی الدین عمر واگذاشت
کوکبوری در سال ۶۳۰ هـ . ق. بمرد و چون
فرزندی نداشت اربل را خلیفهٔ عباسی به
تصرف خود گرفت.zzz ممالک این سلسله
را ابتدا بنی عباس و سپس مغول تصرف
کردند. رجوع به طبقات سلاطین اسلام
صص ۱۴۷-۱۴۸ شود.