[ اَ شَ / شِ ] (ص) مرکب از «اَ» حرف سلب +«پیشه» بمعنی شغل و کار و مجموع بمعنی بیکار: در کوی تو اپیشه همی گردم ای نگار دزدیده تا مگرت ببینم به بام بر.شهید.
و در لغت نامهٔ اسدی آمده است: ابیشه [ با باء موحده ] جاسوس بود و همین بیت شهید را شاهد می آورد. رجوع به ابیشه شود.