معنی و تعریف
[ اِ ] (لاتینی، اِ) عنوانی است
کاهنانی را که در روم مأمور تهیه و ترتیب
قربانیها و ولائم مخصوص خدایان بودند. عدّهٔ
ایشان از سه تجاوز نمیکرد و این مقام از سال
۵۵۶ رومی (۱۹۸ ق. م.) ایجاد شد و از آن
زمان ظاهراً این وظائف از پنتی فکسها سلب
شده بود. برخی از مورخین نوشته اند که سیلا
سردار و دیکتاتور معروف روم عدهٔ اِپولوها را
بهفت رسانید. (از ترجمهٔ تمدن قدیم).