معنی و تعریف
[ اِ ] (اِ) نامیست پارسی باستانی که
آنرا مُعرَّب کرده ابراهیم گویند. (برهان)
(جهانگیری). کلمهٔ ابراهیم نامی سامی است و
هیچ وقت معرب فارسی نبوده و اپراهام نیز در
اعلام فارسی وجود نداشته است لکن چون
بغلط زردشت را با ابراهیم مشتبه کرده اند این
افسانه نیز در باب کلمهٔ ابراهیم جعل شده
است.