[ اَ وَ ] (اِخ) این نسبت بی قیدی دیگر در دو جا در کشف الظنون آمده است: یکبار در کلمهٔ ایساغوجی و حاشیهٔ شرح حسام الدین کاتی بر ایساغوجی ابهری بدو نسبت داده شده است و دیگر در مطالع الانوار ارموی حاشیه ای بر این کتاب بدو منسوب داشته است.