معنی و تعریف
[ اَ ] (ع ص، اِ) به زبان سُریانی، مهتر
ترسایان. پارسای ترسایان. صاحب ناقوس
ترسایان. (منتهی الارب). سر زاهدان نصاری.
(مهذب الأسماء). راهب نصاری.
(دستوراللغه). رئیس نصاری. کشیش سر
زاهدان. ابیلی. (السامی فی الاسامی).
- ابیل الابیلین؛ مهتر عیسی
علیه السلام.
|| اندوهگین. (منتهی الارب).
|| دستهٔ کاه. (منتهی الارب). جوالیقی
گوید: الأبیل؛ الراهب، فارسیّ مُعرّب... و هی
عصا الناقوس. ج، ابیلون، ابیلین.