[ اَ ] (اِخ) آپیس. هاپی. گاو نر که مصریان قدیم آنرا مظهر اتم الوهیت در صورت حیوانی گمان می بردند. و وی را از نژاد رب النوع اُزیریس و نیز فتاح میشمردند. این گاو بایستی بر پیشانی علامت و نشان هلالی سپید و بر پشت صورت عقاب یا کرکسی و زیر زبان شکل گوگالی داشته باشد و پس از زمانی معلوم، پیشوایان دین او را در چشمهٔ منسوب به رب النوع آفتاب غرق میکردند و سپس جسد مومیائی شدهٔ او را می پرستیدند. و در قرآن نیز قصهٔ بقره ظاهراً اشاره به همین گاو است.