[ اُ بَ رِ ] (اِخ) ابن معذر. یکی از شعرای ابتداء دولت اموی است. او به اکابر و ملوک نپیوست و در قبیلهٔ خویش میزیست و اشعاری نهایت دلنشین دارد و از جمله این دو بیت از مرثیهٔ بلیغهٔ او که در وفات برادر خویش گفته است: تطاول لیلی لم انمه تقلباً کأنّ فراشی حال من دونه الجمر فان تکن الایام فرقن بیننا فقد بان منّی فی تذکره العذر. (از قاموس الاعلام).