معنی و تعریف
[ اَ ] (اِخ) (پدر عالی) نام دوتن به
بنی اسرائیل: اول سرداری از بنی رَأوبن. که در
دشت با قارون و داثان و غیره همداستان شد
و تسلط و اقتدار موسی را ناچیز انگاشتند.
رجوع به سفر اعداد تورات فصل ۱۶ شود.
دوم پسر هیل که در جوانی بترغیب پدر
جسارت ورزید و خواست یریحو را دوباره
بنا کند و بفرمان الهی هلاک شد. رجوع به
کتاب اول پادشاهان تورات فصل ۱۶ و ۳۴
شود.