[ اَبْ ] (ع اِ) جِ بیت. خانه ها. || فردها از شعر: نبیند کسی نامهٔ پارسی دو بیور [ ظ: نوشته ] به ابیات صد بار سی. فردوسی. آن ابیات امیر را سخت خوش آمد و همگان بپسندیدند و نسخت کردند. (تاریخ بیهقی). و آنرا به آیات و اخبار و ابیات و اشعار مؤکّد گردانیده شود. (کلیله ودمنه).