[ قَ ] (ع اِ) تثنیهٔ ساق. رجوع به ساق شود. || ساق بند: ساعین و ساقین برافکنده. (سمک عیار). ساقین و ساعدین زر اندود بسته. (داراب نامه ص ۶۲۳).
|| هر یک از دو خطی را که احاطه بر زاویه ای دارند ساق نامند و مجموع دو خط را ساقین خوانند.