[ اَ بو سُ ] (اِخ) ابن محمد سمعان. خواهرزادهٔ خواجه ابومحمدبن ابی احمد و یکی از شیوخ تصوف. وفات وی به هشتادوچهارسالگی در ۴۵۹ هـ . ق. بود. رجوع به نفحات الأنس جامی چ هند ص ۲۰۸ شود.