[ اَ هَ فْ فا ] (اِخ) المهزمی. عبداللََّه بن احمدبن حرب بن خالد. او از شعرای مخضرمی الدولتین و لغوی است. و علم لغت از اصمعی فراگرفت و یموت بن المزرع از او روایت کند. او مردی بی پروا و تنک مایه و تنگدست و باده پرست بود. او راست: کتاب اخبارالشعراء و کتاب صناعةالشعر. و۱۹۵ هـ . ق. درگذشت و از شعر اوست در صفت شمشیر: فاذا ما سللته بهر الشم سَ ضیاءً فلم تکد تستبین و کأنّ الفرند و الرونق السا- ئل فی صفحتیه ماء معین مایبالی من انتضاه لحرب ا شمال سَطَت به ام یمین. و هم او راست: ایا ربّ قد رکب الأرذلون و رجلی من رجلتی حافیة فان کنت حاملنا مثلهم والا فارحلنی الثافیة. رجوع به معجم الأدباء چ مارگلیوث ج ۴ ص ۲۸۸ شود.