معنی و تعریف
[ اَ نَ ] (اِخ) قباوی. احمدبن
محمدبن نصر مترجم تاریخ بخارا. اصل کتاب
تاریخ بخارا بعربی بوده که ظاهراً از میان رفته
است و مؤلف آن ابوبکر محمدبن جعفر
نرشخی است که در اوایل دورهٔ سامانیان
میزیسته و تا پس از مرگ ابومحمد نوح بن
نصر حیات داشته است و کتاب خود را بنام او
کرده است. سمعانی در کتاب الأنساب در
کلمهٔ نرشخی گوید: ابوبکر محمدبن جعفربن
زکریابن خطاب بن شریک بن یزیع نرشخی از
اهل بخارا که روایت از ابی بکربن حریث و
عبداللََّه بن جعفر و غیر آن دو کرده است مولد
او به سال ۲۸۶ هـ . ق. و وفات در صفر سال
۳۴۸ است. و تقریباً پس از دو قرن از تألیف
آن یعنی در اوایل قرن ششم ابونصر احمدبن
محمدبن نصر القباوی که او نیز از اهل بخارا و
از دیه قباست بخواهش بعض دوستان آنرا
بفارسی ترجمه کرده است و بعض از مطالب
کتاب را که بی اصل می پنداشته از ترجمه
حذف کرده است و پاره ای اطلاعات دیگر از
کتبی مانند کتاب خزائن العلوم ابوالحسن
عبدالرحمن بن محمد النیشابوری و تاریخ
بخارا تألیف ابوعبداللََّه محمدبن احمد البخاری
الغنجاری بدان افزوده است و ترجمه ۵۲۲ به
پایان آمده است. در تاریخ ۵۷۲ محمدبن
زفربن عمر ترجمهٔ قباوی را تلخیص کرده و
بنام صدرالصدور صدر جهان برهان الدین
عبدالعزیزبن مازه حاکم بخارا موشح ساخته
است و این تلخیص در طهران به سال ۱۳۱۷
هـ . ش. به اهتمام آقای مدرس رضوی بطبع
رسیده است.